பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கான, அரசாங்கம் அறிவித்த 200 ரூபாய் வருகைக் கொடுப்பனவுடன் சேர்த்து 1,750 ரூபாய் அதிகரித்த சம்பளம் கிடைத்துள்ளது. பல தோட்டங்களில் தொழிலாளர்கள் பாற்சோறு பொங்கி கேக் வெட்டி மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.
இந்த வாரத்தில் உள்ளூரின் சில பிரதான தமிழ் ஊடங்களின் தலைப்புச் செய்திக்கூட அதுதான். உண்மைதான், நாட்டின் பொருளாதாரத்தின் முதுகெலும்பு… முதுகெலும்பு… எனச் சொல்லியே நிமிர்ந்து நிற்க முதுகெலும்பின்றி தட்டுத்தடுமாறி, திக்கற்று நிற்கும் பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு ‘1750’ என்பது வெறும் ஒருநாள் சம்பளமல்ல, அது அவர்களின் மிகப்பெரும் கனவுகளில் ஒன்று, வாழ்வாதாரம், நம்பிக்கை, எதிர்காலம் இப்படி எப்படி வேண்டுமோ அர்த்தப்படுத்தலாம்.
மலையக பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் நாளாந்த சம்பளத்தை 1,750 ரூபாயாக அதிகரிப்பதற்கான புரிந்துணர்வு உடன்படிக்கை பெருந்தோட்ட மற்றும் சமூக உட்கட்டமைப்பு வசதிகள் அமைச்சில் கடந்த ஜனவரி மாத இறுதியில் கையெழுத்தானது. இதற்கமைய பெருந்தோட்டங்களை நிர்வகிக்கும் 22 நிறுவனங்கள் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டன.
2026 வரவு செலவுத் திட்டத்தில் ஜனாதிபதியினால் முன்வைக்கப்பட்ட யோசனைக்கு அமைவாக, 1,350 ரூபாயாக காணப்பட்ட தொழிலாளர்களின் நாளாந்த சம்பளத்தை 400 ரூபாயினால் அதிகரிக்க தீர்மானிக்கப்பட்டது.
இந்த 400 ரூபாய் அதிகரிப்பில் 200 ரூபாயினை, அதாவது 1,350 ரூபாய் என்ற அடிப்படை சம்பளத்தை 1,550 ரூபாயாக பிராந்திய தோட்ட நிறுவனங்கள் வழங்க வேண்டுமெனவும், ஒரு நாள் பணிக்கான வருகைக் கொடுப்பனவு 200 ரூபாய் என்ற அடிப்படையில் ஊக்குவிப்புப் கொடுப்பனவை அரசாங்கம் வழங்க வேண்டுமெனவும் இணக்கம் காணப்பட்டுள்ளது. தோட்ட நிறுவனங்கள் மற்றும் இலங்கை முதலாளிமார் சம்மேளனத்துடன் நடத்தப்பட்ட பல சுற்றுப் பேச்சுவார்த்தைகளின் பின்னர் இந்த இணக்கப்பாடு எட்டப்பட்டதாக பெருந்தோட்ட மற்றும் சமூக உட்கட்டமைப்பு வசதிகள் அமைச்சின் செயலாளர் பிரபாத் சந்திரகீர்த்தி தெரிவித்திருந்தார்.
எனினும் இந்த சம்பள அதிகரிப்பு மற்றும் ஊக்குவிப்புக் கொடுப்பனவு பெருந்தோட்டத் தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ள அனைத்து தொழிலாளர்களின் கைகளையும் சென்றடைந்ததா? என்ற கேள்விக்கான விடையை தேடுகிறது இந்த கட்டுரை.
“அப்போ நாங்க யாரு”?
பெருந்தோட்டங்களில் பதிவு செய்யப்படாத, நாள் சம்பளத்தின் அடிப்படையில் வேலை செய்யும் ‘கைக்காசு’ தொழிலாளர்களுக்கு (Casual Workers) இந்த சம்பள அதிகரிப்பு கிடைக்கவில்லை. பெருந்தோட்ட நிறுவனங்கள் வழங்கும் அடிப்படைச் சம்பளமான 1,550 ரூபாய் இவர்களுக்கு கிடைக்கும். ஆனால் ஒரு நாள் பணிக்கான வருகைக் கொடுப்பனவான 200 ரூபாய் இந்தத் தொழிலாளர்களுக்கு கிடைக்காது.
இந்த விடயத்திற்கு எதிர்ப்பினை வெளியிட்டுள்ள ‘கைக்காசு’ தொழிலாளர்கள், நிரந்தரமாக்கப்பட்ட தொழிலாளர்களுக்கு இணையாக தாமும் பணியாற்றுவதாகவும் ஆகவே தமக்கும் இந்த கொடுப்பனவு வழங்க வேண்டுமெனவும் கோரிக்கை விடுக்கின்றனர்.
“நாங்களும், அவர்களும் (பதிவு செய்யப்பட்ட தொழிலாளர்கள்) ஒரே அளவில்தான் பணியாற்றுகின்றோம். ஆனால் எங்களுக்கு மாத்திரம் அரசாங்கம் வழங்கும் 200 ரூபாய் கிடைக்கவில்லை. அவர்கள் மாத்திரமா தொழிலாளர்கள். அப்போது நாங்கள் யார்? நாங்கள் தொழிலாளர்கள் இல்லையா? உதாரணமாக எங்கள் தோட்டத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட தொழிலாளர்கள் 65 பேர் மாத்திரமே பணியாற்றுகின்றனர்.
எனினும் பதிவு செய்யப்படாத ‘கைக்காசு’ தொழிலாளர்கள் 75 பேர் இருக்கின்றனர். தோட்டமே எங்களால்தான் இயங்குகிறது. ஆனால் எங்களுக்கு சம்பள உயர்வு இல்லை.” என ஹைபொரஸ்ட் இல 02 தோட்டத்தைச் சேர்ந்த தொழிலாளியான குமார் கவலை வெளியிடுகின்றார்.
பெருந்தோட்டங்களில் குறைந்துச் செல்லும் தொழிற்படையை ஈடுசெய்ய ஓய்வுப்பெற்ற தொழிலாளர்களைக் கூட நாற்சம்பளத்திற்கு மீண்டும் பணிக்கு அமர்த்தும் திட்டத்தை பெருந்தோட்ட நிறுவனங்கள் அண்மைக்காலத்தில் நடைமுறைப்படுத்தியுள்ளன. ஹைபொரஸ்ட் தோட்டத்தில் பணியாற்றும் 75 கைக்காசு தொழிலாளர்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் ஓய்வுப்பெற்ற தொழிலாளர்களே.
வேலையை காட்ட ஆரம்பித்த பெருந்தோட்ட நிறுவனங்கள்
தொழிலாளர்களின் சம்பளத்தை அதிகரித்து வழங்குவதற்கு முன்பதாகவே, தொழிலாளர்களுக்கு பெருந்தோட்ட நிறுவனங்கள் நெருக்கடியை கொடுக்க ஆரம்பித்துள்ளதாக இலங்கைத் தொழிலாளர் காங்கிரஸின் பொதுச் செயலாளரும், நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமான ஜீவன் தொண்டமான் நாடாளுமன்றத்தில் சுட்டிக்காட்டியிருந்தார்.
குறிப்பாக பெருந்தோட்ட நிறுவனங்கள் சம்பள அதிகரிப்புடன் இணைந்ததாக தொழிலாளர்களுக்கு வேலைப்பளுவை அதிகரிப்பதை வழமையாக கொண்டுள்ளன. இதுவொரு தொடர்கதை, எனினும் இந்த தடவை அவ்வாறான எந்தவொரு நெருக்கடியையும் தொழிலாளர்கள் எதிர்கொள்ள வேண்டிய தேவை இருக்காது அரசாங்கம் அறிவித்திருந்தது. ஆனால் ஹொரணை பெருந்தோட்ட நிறுவனம் மற்றும் தலவாக்கலை பெருந்தோட்ட நிறுவனம் ஆகியன ஒரு நாளுக்கு பறிக்க வேண்டிய கொழுந்தின் அளவை 20 கிலோவிலிருந்து 22-23 வரை அதிகரித்துள்ளதாக ஜீவன் தொண்டமான் சுட்டிக்காட்டியிருந்தார்.
மேலும், பொகவந்தலாவை பெருந்தோட்ட நிறுவனத்திற்கு உட்பட்ட களனிவத்தை தோட்டம், மால்புரோ பிரிவு தோட்டத் தொழிலாளர்களை சுமார் 11 மணித்தியாலங்கள் பணியாற்றுமாறு தோட்ட நிர்வாகம் நிர்ப்பந்திப்பதாக தொழிலாளர்கள் குற்றஞ்சாட்டியிருந்தனர். சம்பள அதிகரிப்பு குறித்த அரசாங்கத்தின் அறிவிப்பினை அடுத்தே தொழிலாளர்கள் இவ்வாறு அதிக நேரம் பணியாற்றுமாறு பணிக்கப்படுவதாக பெண் தொழிலாளி ஒருவர் குறிப்பிட்டார்.
“1,750 ரூபா சம்பளம் போட்ட பெறகு எங்களுக்கு சரியான கரைச்சலாக இருக்குது. கொழுந்மு கரைச்ச. 6 மணிக்கு வேல விட்டு போறோம். காலை 8 மணிக்கு மலைக்கு போறோம். ஆறு மணி, ஏழு மணி நாங்க வீட்டுக்கு போகயில. பிள்ளைகள் இருக்கு.” என்கிறார் அந்த பெண் தொழிலாளி.
மேலும், பதிவு செய்யப்பட்ட தொழிலாளர்களுக்கு சம்பளத்தை அதிகரித்து வழங்க வேண்டுமென்ற காரணத்தினால் வெளியாட்களை நாள் சம்பளத்திற்கு பணிக்கு அமர்த்திய சம்பவத்திற்கு எதிர்ப்பினை வெளியிட்ட தொழிலாளர்களை நிர்வாகம் பணி இடைநீக்கம் செய்த சம்பவம் ஒன்றும் அண்மையில் பதிவாகியிருந்தது.
அட்டன், சாமிமலை, கவுரவில தோட்டத்தைச் சேர்ந்த 8 தொழிலாளர்களே இவ்வாறு பணி இடைநிறுத்தம் செய்யப்பட்டதோடு, தம்மை பணி இடைநிறுத்தம் செய்தமைக்கு எதிராக பாதிக்கப்பட்ட தொழிலாளர்கள் சத்தியாக்கிரக போராட்டத்தை ஆரம்பித்தனர். எவ்வாறெனினும் அவர்களின் கோரிக்கைக்கு தோட்ட நிர்வாகம் பதில் வழங்காத நிலையில், சத்தியாக்கிரக போராட்டம் உண்ணாவிரமாக மாற்றமடைந்தது. இந்த நிலையில் தோட்ட நிர்வாகம் அவர்களை மீண்டும் பணிக்கு செல்லலாம் என எழுத்து மூலம் அறிவித்ததை அடுத்து, போராட்டம் கைவிடப்பட்டது.
பெருந்தோட்ட நிறுவனங்கள் சம்பள அதிகரிப்பை காரணம் காட்டி தமது சுயரூபத்தை வெளிப்படுத்த ஆரம்பித்துள்ள நிலையில், அரசாங்கமும், துறை சார்ந்த அமைச்சரும், பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பளம் அதிகரித்து, எவரும் செய்யாத வரலாற்று சாதனையை நிகழ்த்திவிட்டதாக பெருமை பேசும் நிலையில், அரசாங்கம் பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களை ஊக்குவிப்பதற்கு பதிலாக தொழிலாளர்களின் உழைப்பை தொடர்ச்சியாக உறிஞ்சும் நிறுவனங்களையே ஊக்குவித்துள்ளதாக விமர்சனங்கள் வெளியாகி வருகின்றன.
குறிப்பாக கடந்த காலத்தில் கூட்டு ஒப்பந்தம் ஊடாகவே பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள அதிகரிப்பு உள்ளிட்ட அவர்களின் சேமநலன்கள் குறித்த தீர்மானங்கள் எடுக்கப்பட்டன. மேலும், கூட்டு ஒப்பந்தத்தின் ஊடாக சம்பளத்தின் முழுத்தொகையையும் பெருந்தோட்ட நிறுவனங்களே செலுத்தின, அரசாங்கம் ஒரு சதத்தையேனும் செலவிட்டதில்லை,
ஆனால் தற்போதைய புரிந்துணர்வு உடன்படிக்கையின் அடிப்படையில் நிறுவனங்களுக்காக அரசாங்கம் பெருந்தொகை நிதியை செலவிட வேண்டிய நிலைமை ஏற்பட்டுள்ளது. அதாவது தனியார் நிறுவனங்களுக்காக உழைக்கும் தொழிலாளர்களை ஊக்குவிக்க அரச நிதியை செலவிடுகிறது தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கம். இது என்றுமே நடந்திராத புதினம் என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இருக்க முடியாது.
இரகசிய ஒப்பந்தம் என்ன சொல்கிறது?
நாளாந்த சம்பளத்தை அதிகரிப்பதற்கான புரிந்துணர்வு உடன்படிக்கை பெருந்தோட்ட மற்றும் சமூக உட்கட்டமைப்பு வசதிகள் அமைச்சில் கையெழுத்திடப்பட்டது என்னவோ உண்மைதான், படங்கள், காணொளிகள் வெளியாகியிருந்தன. ஆனால் இந்த கட்டுரை எழுதப்படும் வரையில் அந்த ஒப்பந்தம் குறித்த ஆவணத்தின் நகல் பொது வெளிக்கு வரவில்லை. ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்ட 22 பெருந்தோட்ட நிறுவனங்களின் பெயர்ப்பட்டியல் மாத்திரம் வெளியாகியிருந்தது.
இந்த இரகசிய ஒப்பந்தம் உண்மையில் ஒரு வரலாற்று ஆவணமும்கூட, காரணம் இவ்வாறான ஒரு ஒப்பந்தம் இதற்கு முன்னர் கையெழுத்தானதில்லை.
இந்த ஒப்பந்தத்தின் உள்ளடக்கம் தொடர்பில் எவரும் அறியாத நிலையில் அதில் பல்வேறு பாரதூரமான – தொழிலாளர்களுக்கு பாதகமான – விடயங்கள் காணப்படுவதாக நுவரெலியா மாவட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஜீவன் தொண்டமான் தெரிவிக்கின்றார்.
ஒப்பந்தத்தில் இணக்கப்பாடு எட்டப்பட்டுள்ள விடயங்களை எந்தவொரு தரப்பினராலும் தொடர முடியாத பட்சத்தில் மற்றுமொரு தரப்பால் அதுத் தொடர்பில் எவ்வித சட்ட நடவடிக்கையையும் எடுக்க முடியாது என ஒப்பந்தத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதாக கொழும்பில் இடம்பெற்ற ஊடக சந்திப்பில் அவர் தெரிவித்தார்.
“குறித்த புரிந்துணர்வு உடன்படிக்கையின் 8ஆவது சரத்தில், இந்த புரிந்துணர்வு உள்ள எதுவும் எந்தவொரு தரப்பினருக்கும் சட்டபூர்வமாக கட்டுப்படத்தக்க கடப்பாடுகளை உருவாக்காது என்பதும், இதில் உள்ள எந்தவொரு நிபந்தனையையும் நிறைவேற்றுவதற்கு தரப்பினர் சட்டரீதியாக வற்புறுத்தப்படமாட்டார்கள் என்பதும் தரப்பினரால் வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டு உடன்படப்படுகிறது.” என ஒப்பந்தத்தில் கூறப்பட்டுள்ளதாக எம்.பி., ஜீவன் தெரிவிக்கின்றார்.
சட்ட வலுவற்ற உடன்படிக்கை
பெருந்தோட்ட அமைச்சின் கீழ் வரும், கொக்கோ, மிளகு மற்றும் ஏலக்காய் செய்கையாளர்களுக்கு 1,920 ரூபாய் 58 சதம் நாளாந்த கொடுப்பனவை வழங்க தீர்மானிக்கப்பட்டுள்ளது. இது தொடர்பான அதிவிசேட வர்த்தமானி தொழில் ஆணையாளர் நாயகம் எச்.எம்.டீ.என்.கே.வடயலித்தவின் கையொப்பத்துடன் வௌியிடப்பட்டிருந்தது.
ஜனவரி மாதத்திற்கான வாழ்க்கை செலவு குறியீடு குறித்த ஆய்வின் பின்னர் இந்த தீர்மானம் எடுக்கப்பட்டுள்ளதாக அந்த வர்த்தமானி அறிவித்தலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. எவ்வாறெனினும் முன்னதாக டிசம்பர் மாதம் காணப்பட்ட வாழ்க்கைச் செலவு குறியீட்டின் அடிப்படையில் அந்த தொழிலாளர்களுக்கு 1,852 ரூபாய் 39 சதம் சம்பளம் நிர்ணயிக்கப்பட்டு அதுவும் அதிவிசேட வர்த்தமானி அறிவித்தல் வெளியாகியிருந்தது. இந்த விடயத்தில் பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்கள் பாரபட்சமாக நடத்தப்பட்டுள்ளதாக முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும், மலையக அரசியல் அரங்கத்தின் செயலதிபருமான மயில்வாகனம் திலகராஜ் தெரிவிக்கின்றார்.
“பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பளத்தை அதிகரிப்பது குறித்து அறிவிப்பு செய்யப்பட்ட அதே மாதத்தில் – நவம்பர் மாதத்தில் – அதே பெருந்தோட்டத்துறை அமைச்சிக்கு கீழ் வருத் கொக்கோ, ஏலக்காய், மிளகு உற்பத்தியில் ஈடுபடும் தொழிலாளர்களுக்கு நாளாந்த சம்பளமாக 1,852 ரூபாய் சம்பளம் நிர்ணயிக்கப்பட்டு அது அதிவிசேட வர்த்தமானியில் 24 ஜனவரி அன்று அறிவிக்கப்பட்டது.
அதாவது அவர்களின் சம்பளம் வர்த்தமானியில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள உயர்வு குறித்த அறிவிப்பு வர்த்தமானி அறிவிப்பின் ஊடாக சட்ட வலுவானதாக காணப்படவில்லை. ஆகவே வர்த்தமானி அறிவிப்பு அல்லது கூட்டு ஒப்பந்தம் மூலமாக இல்லாமல் இவர்களுக்கு மாத்திரம் புரிந்துணர்வு உடன்படிக்கையில் – Memorandum of Understanding (MOU) – கையெழுத்திடுவது ஒரு பாரபட்சமானமாக விடயம் மாத்திரமல்ல, இது அரசாங்கத்திற்கும் கம்பனிகளுக்கும் இடையிலான புரிந்துணர்வேத் தவிர தொழிலாளர் சார்பான உடன்படிக்கையாக எங்கும் வெளிப்படவில்லை.”
இதேவேளை, இந்த உடன்படிக்கை வர்த்தமானியில் வெளியிடப்பட்டால் மாத்திரமே எதிர்காலத்தில் தொழிலாளர்கள் சார்ந்த தீர்மானங்களை எடுப்பதற்கும், பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்வதற்கும் ஏதுவாக இருக்குமென முன்னாள் அமைச்சரான ஜீவன் தொண்டமான் தெரிவிக்கின்றார்.
“எதிர்காலத்தில் தொழிலாளர்களுக்கு ஏற்படக் கூடிய பாதிப்புக்களை தவிர்த்துக் கொள்வதற்காக இந்த புரிந்துணர்வு இணக்கப்பாட்டை வர்த்தமானி அறிவித்தலாக வெளியிட வேண்டும். இதுவரைக் காலமும் பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள விவகாரம் தொடர்பில் முத்தரப்பு ஒப்பந்தமே கைச்சாத்திடப்பட்டு வந்தது. குறித்த ஒப்பந்தத்தில் கம்பனிகள், தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் அரசாங்கம் என்பன கையெழுத்திடும்.
எனவே அதில் கூறப்படும் எந்தவொரு விடயமும் மறைக்கப்படமாட்டாது. அதில் வெளிப்படை தன்மை பேணப்பட்டது. ஆனால் இந்த அரசாங்கம் செய்து கொண்டுள்ள புரிந்துணர்வு இணக்கப்பாடு அவ்வாறானதல்ல. எனவே தான் இதனை வர்த்தமானி அறிவித்தலாக வெளியிடுமாறு வலியுறுத்துகின்றோம். ஆகக் குறைந்த 1,550 ரூபாய் அடிப்படை சம்பளம் என்பதையாவது குறிப்பிட்டு இந்த வர்த்தமானி அறிவித்தல் வெளியிடப்பட வேண்டும்.
அவ்வாறில்லை எனில் 3 வருடங்களின் பின்னர் பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள அதிகரிப்பு குறித்த பேச்சுவார்த்தையை மீண்டும் எங்கிருந்து ஆரம்பிப்பது என்பது தெரியாது.”
பாரபட்சத்தைக் காட்டிய தேசிய மக்கள் சக்தியின் தேர்தல் அறிக்கை
தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கம் அமைக்கப்படுவதற்கு முன்பதாகவே அந்த கட்சி பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களை பாரபட்சமாகவே நடத்தியதாக முன்னாள் எம்.பி., திலகராஜ் சுட்டிக்காட்டுகின்றார்.
2024ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலை முன்னிட்டு வெளியிட்ட தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் அந்த மக்கள் எந்தளவிற்கு பாரபட்சத்துடன் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தனர் என்பதை அவர் ஆய்வு ரீதியாக தெளிவுபடுத்துகின்றார்.
“தேசிய மக்கள் சக்தியின் தேர்தல் அறிக்கை தயாரிக்கும்போதே இந்த மக்களுக்கான சம்பள உயர்வு வாழ்க்கைச் செலவுக்கு ஏற்ற வகையில் வழங்கப்படும் எனச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அதாவது இந்த விடயம், நாட்டில் உள்ள ஏனைய மக்களுக்கு சொல்லப்பட்டிருக்கும் சம்பளம் சம்பந்தமான அல்லது தொழில் உரிமை சம்பந்தமான பகுதியில் அது இடம்பெறவில்லை.
அதாவது சம்பளம் சம்பந்தமான அல்லது தொழில் உரிமை சம்பந்தமாக சொல்லப்பட்டிருக்கும் தேர்தல் அறிக்கையின் அந்த பக்கத்தில் இந்த மக்களின் (மலையக மக்களின்) படம் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இந்த தொழிலாளர்களுக்கான சம்பள அதிகரிப்பு தொடர்பில் அந்த பக்கத்தில் குறிப்பிடப்படவில்லை இதுவொரு பாரபட்சமான செயற்பாடு. தேசிய மக்கள் சக்தியின் ‘வளமான நாடு அழகான வாழ்க்கை’ தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் மலையக தமிழ் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கான வாழ்க்கை செலவுக்கேற்ற ஊதியம் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
இது பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களை இனரீதியாக வகைப்படுத்தும் ஒரு பாரபட்சமாகும். 2024ஆம் ஆண்டு ஆண்டு ஆட்சிக்கு வந்த அரசாங்கம் 2025 ஆண்டுக்கான வரவு செலவு திட்டத்திலேயே நாட்டிலுள்ள ஏனைய தொழிலாளர்களுக்கான சம்பள உயர்வை அறிவித்தது. ஆனால் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு எந்தவிதமான அதிகரிப்பையும் செய்யவில்லை, இதுவும் ஒரு வகையில் பாரபட்சம்தான்.” என்கிறார் திலகர்.
புலம்பும் இறப்பர் தோட்டத் தொழிலாளர்கள்
சம்பள அதிகரிப்பு விடயத்தில் இறப்பர் பால் வெட்டும்/சேகரிக்கும் தொழிலாளர்களுக்கும் தோட்ட நிர்வாகங்கள் நெருக்கடியை கொடுப்பதை அந்த மக்கள வெளிப்படுத்தியுள்ளனர். சாதாரணமாகவே அதிகளவு இறப்பர் பாலினை சேகரிக்கக் கோரும் நிர்வாகம் தற்போது சம்பள அதிகரிப்பினையடுத்து மேலதிகமாக இரண்டு கிலோ பாலினை ஒரு தொழிலாளி சேகரிக்க வேண்டுமென வற்புறுத்துவதாக எட்டியாந்தோட்டை, கணேபல்ல தோட்டத் தொழிலாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.
“சம்பளம் கூட்டுனதால பால் கூட கேக்குறாங்க. 9 கிலோ கேக்குறாங்க. சாதாரணமாகவே 7 கிலோ கேப்பாங்க. ஆனால் அதுக்கூட கஷ்டம்தான். எங்களுக்கு 6 கிலோதான் எடுக்க முடியும். மரத்துல இலை கொட்டிருச்சி. பாலும் குறைவதான் வரும். சம்பளம் கூடியதால் மரத்தில் பால் கூடாதே.” என்கிறார் ஒரு பெண் தொழிலாளி.
பெருந்தோட்ட நிறுவனங்கள் இறப்பர் தோட்ட தொழிலாளர்களை பாரபட்சத்துடன் நடத்துவதாக கணேபல்ல தோட்டத்தைச் சேர்ந்த சகோதர மொழிப் பேசும் பெண் தொழிலாளி ஒருவர் குறிப்பிடுகின்றார்.
“கஷ்டப்பட்டு தானே உழைக்கின்றோம். ஏன் ஒவ்வொருரையும் ஒவ்வொரு முறையில் நடத்துகின்றீர்கள். இந்த முதலாளிகளுக்கு எங்கள் கவலை தெரியாது. ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் காலை 5, 5.30ற்கு இருட்டில் நாங்கள் வேலைக்கு செல்கின்றோம். எனினும் அவர்கள் மிகவும் தவறு செய்கின்றார்கள். ஏதாவது ஒரு நாளில் பாலில் ஏதாவது பிரச்சினை என்றால் அன்று எங்களுக்கு பெயர் இல்லை (சம்பளம் இல்லை) எங்கள் கவலையை நாங்கள் மாத்திரமே அறிவோம். பாம்புகள், மிருகங்கள் கால்களை கடந்து போகும். இதுத் தொடர்பில் அவர்களுக்கு ஒன்றும் தெரியாது.”
இனியும் கூலி வேண்டாம்!
பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களை சிறுதோட்ட உடைமையாளர்களாக மாற்ற வேண்டுமென்ற கோரிக்கை நீண்டகாலமாகவே முன்வைக்கப்பட்டு வருகின்றது. இந்த கோரிக்கையை மறுக்கும் வகையிலேயே இந்த சம்பள அதிகரிகரிப்பு வழங்கப்படுவதாக முன்னாள் எம்.பியான திலகர் குறிப்பிடுகின்றார். “இந்த மக்களை சிறுதோட்ட உரிமையாளர்களாக ஆக்க வேண்டுமென்பதே அந்த மக்கள் சார்பிலான அமைப்புகள், அரசியல்வாதிகள், செயற்பாட்டாளர்களின் கோரிக்கையாக காணப்படுகிறது.
நாளாந்த சம்பளத்தை அதிகரிக்கும் இந்த கூலி முறைமை தொடர்ந்து தங்கியிருக்கும் கலாசாரத்திலேயே இந்த மக்களை வைத்திருக்கும். இதன் ஊடாக இந்த கோரிக்கைகள் மழுங்கடிக்கப்படுவதோடு, அதுத் தொடர்பில் பேசப்படுவது தடுக்கப்படும்.”
தனியே மலையகத்தில் வேலை செய்யக் கூடிய தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு இந்த சம்பள அதிகரிப்பை செய்திருப்பதால் மாத்திரம் ஒட்டுமொத்தமாக மலைய மக்களின் கோரிக்கைளும் நிறைவேற்றப்பட்டுவிட்டது, அவர்கள் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள் என்ற முடிவுக்கு வருவது தவறான எண்ணமாகும். ஆனால் அப்படியொரு விம்பத்தை காட்டுவதற்கான முயற்சியில் ஜனாதிபதியும்கூட இறங்கியுள்ளார், அவர் ‘தேயிலைத் தோட்டத்தில் இறங்கியது’ கூட அதன் முயற்சிகளில் ஒன்றுதான். எனினும் இந்த 1,750 ரூபாய் இந்த மக்களின் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்திவிடாது என்பதை ஜனாதிபதியும் அறிவார், ஆனால் அவரும் சில மேடைகளில் சில வேசங்களைப் போட வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது.
தொழிலாளர்களை சந்தித்த ஜனாதிபதி ‘அதிகம் குனிய வேண்டாம்’ எனக் கூறியிருந்தார். உண்மைதான் அந்த மக்கள் விரும்பி குனியவில்லை, அவர்கள் பிரித்தானிய காலனித்துவ ஆட்சியாளர்களாலும், அதன் பின்னர் அதிகாரத்திற்கு வந்த சிங்கள அரசாங்கங்களாலும் குனிய நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டார்கள் என்பதே கசப்பான வரலாறு. இந்த ஜனாதியாவது தம்மை தலைநிமிரச் செய்வார் என்ற நம்பிக்கை அந்த மக்கள் மனதில் இப்போது ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது. எனினும் பெருந்தோட்ட நிறுவனங்களையே தம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியாத ஜனாதிபதி சிங்கள பெரும்பான்மை சமூகத்தின் இணக்கத்துடன் எப்படி இந்த மக்களின் காணி உரிமை உள்ளிட்ட ஏனைய பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வினை முன்வைக்கப்போகின்றார் என்ற கேள்வி எழுவதை தவிர்க்க முடியாதுள்ளது.
பார்தீபன் சண்முகநாதன்
சுயாதீன ஊடகவியலாளர்
