கச்சத்தீவு மற்றும் கடல்சார் மீன்பிடி உரிமைகளை ஒழுங்குபடுத்தும் 1974 மற்றும் 1976 இந்தியா-இலங்கை ஒப்பந்தங்களை மீண்டும் திறந்து பரிசீலிக்கும் நோக்கம் இந்திய அரசுக்கு இல்லை என இந்திய மத்திய அரசு உச்ச நீதிமன்றத்தில் நேற்று தெரிவித்துள்ளது.
இலங்கையுடன் இந்தியா நல்ல இராஜதந்திர உறவுகளை பேணி வருவதாகவும் மத்திய அரசு குறிப்பிட்டுள்ளது.
நீதிபதிகள் சஞ்சய் குமார் மற்றும் சஞ்சீவ் சச்ச்தேவா ஆகியோர் அடங்கிய உச்ச நீதிமன்ற அமர்வு முன் ஆஜரான இந்திய அரசின் சட்டமா அதிபர் ஆர். வெங்கடரமணி, இந்திய மீனவர்கள் தொடர்பான பிரச்சினைகளை அரசாங்கம் இராஜதந்திர வழிமுறைகள் மூலம் இலங்கையுடன் எடுத்துச் சென்று வருவதாக தெரிவித்தார்.
எனினும், இந்தியாவின் நிலைப்பாட்டை ஏற்கவோ அதற்கு இணங்கவோ இலங்கையை இந்தியா கட்டாயப்படுத்த முடியாது என்றும் அவர் நீதிமன்றத்தில் சுட்டிக்காட்டினார்.
1974 ஆம் ஆண்டு இந்தியா–இலங்கை ஒப்பந்தத்தின் கீழ் கச்சத்தீவு இலங்கையின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் சென்றமை மற்றும் 1976 ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட பின்னர் ஒப்பந்தத்தின் மூலம் இலங்கை கடற்பரப்பில் இந்திய மீனவர்களின் மீன்பிடி உரிமைகள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டமை ஆகியவற்றை சவாலுக்கு உட்படுத்தி தாக்கல் செய்யப்பட்ட மனுக்கள் தொடர்பாகவே இந்த கருத்துக்கள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. கச்சத்தீவு விவகாரம் பல தசாப்தங்களாக இந்தியா, இலங்கை மற்றும் குறிப்பாக தமிழ்நாட்டு மீனவர்களை மையமாகக் கொண்ட சர்ச்சையாக இருந்து வருகிறது.
அதேவேளை, இந்திய மீனவர்கள் தொடர்ச்சியாக சர்வதேச கடல் எல்லையை கடக்கும் பிரச்சினையையும் நீதிமன்றம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும் என மத்திய அரசு கோரியுள்ளது.
இந்தியப் பகுதியில் மீன்வளம் குறைந்து வருவது, தமிழ்நாட்டு மீனவர்கள் இலங்கை கடற்பரப்பிற்குள் செல்லும் நிலைக்கு ஒரு காரணமாக இருப்பதாக சட்டமா அதிபர் வெங்கடரமணி தெரிவித்தார்.
சர்வதேச கடல் எல்லையை கடக்கக்கூடாது என்பது தொடர்பாக மீனவர்களுக்கு போதிய விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும் என்றும், இந்த விவகாரத்தில் தமிழ்நாடு அரசாங்கத்திற்கும் பொறுப்பு இருப்பதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார்.
இன்றைய விசாரணையின் போது 1974 அல்லது 1976 ஒப்பந்தங்களின் அரசியலமைப்பு அல்லது சட்ட ரீதியான செல்லுபடித் தன்மை குறித்து உச்ச நீதிமன்றம் எந்தத் தீர்ப்பையும் வழங்கவில்லை.
இதனால், இரு ஒப்பந்தங்களுக்கும் எதிரான சட்ட சவால் தொடர்ந்தும் நிலுவையில் உள்ளது.
A.K. Selvaraj v. Union of India வழக்கில் மனுதாரர்கள் சார்பில் ஆஜரான மூத்த சட்டத்தரணி பி. வில்சன், 1974 ஒப்பந்தத்தின் மூலம் இந்தியப் பகுதி ஒன்று மாற்றப்பட்டதாகக் கருதப்படுவதால், இந்திய அரசியலமைப்பின் Schedule I-இல் திருத்தம் செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும் என வாதிட்டார்.
கச்சத்தீவை இலங்கைக்கு வழங்கியமை தொடர்பாக அரசியலமைப்பு திருத்தம் தேவைப்பட்டதா என்ற கேள்வி இந்தியாவில் நீண்டகாலமாக விவாதிக்கப்பட்டு வருகிறது; 1960 ஆம் ஆண்டின் Berubari வழக்கின் தீர்ப்பும் இந்த விவாதத்தில் அடிக்கடி மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது.
தமிழ்நாட்டு மீனவர்கள் தொடர்ந்து கைது செய்யப்படுவது மற்றும் அவர்கள் மீது தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டதாக முன்வைக்கப்படும் குற்றச்சாட்டுகளையும் பி. வில்சன் நீதிமன்றத்தின் கவனத்திற்கு கொண்டு வந்தார்.
விசாரணையின் போது கருத்து தெரிவித்த நீதிபதி சஞ்சய் குமார், இலங்கையில் பின்பற்றப்படும் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் மீன்பிடி நடைமுறைகள் காரணமாக மீன்கள் இலங்கை கடற்பரப்பை நோக்கி அதிகமாக நகரக்கூடும் என்பதும் ஒரு காரணியாக இருக்கலாம் என குறிப்பிட்டார்.
2008 ஆம் ஆண்டு முதல் உச்ச நீதிமன்றத்தில் நிலுவையில் உள்ள இந்த மனுக்கள், கச்சத்தீவு தொடர்பான 1974 ஒப்பந்தத்தையும், அதனைத் தொடர்ந்து 1976 ஆம் ஆண்டு ஏற்படுத்தப்பட்ட மீன்பிடி கட்டுப்பாடுகளையும் சவாலுக்கு உட்படுத்துகின்றன. கச்சத்தீவு ஒப்பந்தங்களை எதிர்த்து தமிழ்நாட்டிலிருந்து உச்ச நீதிமன்றத்தில் வழக்குகள் தொடரப்பட்ட வரலாறு உள்ளது.
இந்த ஒப்பந்தங்கள் தமிழ்நாட்டு மீனவர்களின் வாழ்வாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்பை பாதித்துள்ளதாக மனுதாரர்கள் வாதிட்டு வருகின்றனர்.
இந்த வழக்கின் அடுத்தகட்ட விசாரணை 2027 பெப்ரவரி மாதத்திற்கு ஒத்திவைக்கப்பட்டுள்ளது.
எனவே, 1974 மற்றும் 1976 இந்தியா–இலங்கை ஒப்பந்தங்களின் அரசியலமைப்பு மற்றும் சட்ட ரீதியான செல்லுபடித் தன்மை குறித்து இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்தின் இறுதி முடிவு இன்னும் வெளியாகவில்லை.
